یکی از مکان های باستانی دشت توس در خراسان، چشمه سو یا چشمه سبز است که نام آن را بارها در متون پهلوی و تاریخی نظیر بندهش، گزیده های زادسپرم، شاهنامه و … به عنوان چشمه ای مقدس و یا دریاچه ای مشهور و یا مکانی که یزدگرد اول ساسانی در آنجا به صورتی شگفت و غریب کشته شده، آمده است. از طرفی، وجود یکی از آتشکده های مهم دوره ساسانی در کنار این چشمه بر اهمیت آن افزوده است. به نظر می رسد این چشمه، تقدس خود را در دوره اسلامی همچنان حفظ کرده، به طوری که در منابع این دوره به آن اشاره شده است. این مقاله سعی بر آن دارد که با کمک متون و منابع اوستایی، پهلوی و کتب تاریخی دوره اسلامی به مطالعه ریشه شناختی نام چشمه و بررسی دلایل تقدس و اهمیت آن بپردازد و با ارایه برخی دلایل، پیشنهادی برای مکان آتشکده آذربرزین مهر در مجاورت این چشمه داشته باشد.